Owal zorzy, indeks Kp i wiatr słoneczny w czasie rzeczywistym oraz Twoja osobista szansa na zobaczenie zorzy dziś w nocy.
Kolory pokazują prawdopodobieństwo zorzy według modelu NOAA OVATION (ok. 30 minut do przodu).
Prawdopodobieństwo na żywo w popularnych miejscach obserwacji według modelu NOAA OVATION. Dotknij miejsca, aby otworzyć je na mapie.
Zmierzony i prognozowany Kp z NOAA, w Twoim czasie lokalnym.
Dotknij miejsca, aby zobaczyć je na mapie. Kp = przybliżony poziom potrzebny, by zobaczyć zorzę w zenicie.
Zdjęcia nigdy nie oddają jej w pełni. Naciśnij play, by obejrzeć kilka minut zorzy polarnej nad śniegiem, a potem sprawdź mapę na żywo powyżej, czy dziś w nocy u Ciebie może wyglądać podobnie. 🌠
Zorza polarna północna (aurora borealis) i południowa (aurora australis) powstają, gdy naładowane cząstki ze Słońca uderzają w gazy wysoko w atmosferze Ziemi. 🌍 Oto krótki poradnik, jak czytać dane na żywo na tej stronie i realnie zwiększyć szansę na zobaczenie zorzy.
Muszą zejść się cztery rzeczy: dostatecznie silna burza słoneczna, ciemne niebo, dobra pogoda i otwarty widok w stronę bieguna. 🌌 Oddal się od świateł miasta, daj oczom 15–20 minut na adaptację i patrz na północ (na południe na półkuli południowej). Najlepsze godziny to zwykle 22:00–02:00 czasu lokalnego. Wpisz swoją lokalizację w wyszukiwarce powyżej, a zobaczysz prawdopodobieństwo, ciemność i prognozę zachmurzenia dla swojego miejsca.
❄️ Na półkuli północnej sezon trwa od końca sierpnia do kwietnia, gdy noce są długie i naprawdę ciemne. Aktywność często osiąga szczyt w okolicach równonocy w marcu i wrześniu. Słońce działa też w cyklu około 11 lat, a lata wokół maksimum przynoszą więcej burz. Na południu najlepsze widoki są na Tasmanii, w Nowej Zelandii i Patagonii między marcem a wrześniem.
Indeks Kp ma skalę od 0 do 9 i pokazuje, jak bardzo wzburzone jest pole magnetyczne Ziemi. Przy Kp 0–2 zorza trzyma się blisko koła podbiegunowego. Od Kp 5 może dotrzeć do północnej Europy i północnych Stanów Zjednoczonych, a przy Kp 7 lub więcej pojawia się znacznie dalej na południe. 💨 Burzę zwykle uruchamiają dwie rzeczy: szybki wiatr słoneczny (powyżej około 500 km/s) i ujemne Bz, czyli pole magnetyczne skierowane na południe.
Świecący owal pochodzi z modelu NOAA OVATION, który szacuje szansę na widoczną zorzę na podstawie danych satelitarnych na żywo i odświeża się mniej więcej co 30 minut. To model, nie kamera. Pokazuje, gdzie zorza jest prawdopodobna, także po dziennej stronie Ziemi, gdzie nigdy byś jej nie zobaczył. ☁️🌙 Dlatego czytaj procent zawsze razem z ciemnością, zachmurzeniem i światłem Księżyca, a dokładnie to robi sprawdzanie lokalizacji na tej stronie.
Zabierz statyw i jasny obiektyw szerokokątny (f/2.8 lub jaśniejszy). Dobry punkt wyjścia to ISO 1600–3200, ekspozycja 5–15 sekund i ręczne ustawienie ostrości na nieskończoność. Gdy zasłony są jasne i szybko się poruszają, skróć ekspozycję, by pozostały ostre. 🔋 Mróz szybko rozładowuje baterie, więc trzymaj zapasową w ciepłej wewnętrznej kieszeni. Wiele telefonów ma też tryb nocny, który dobrze radzi sobie z jasną zorzą.
Kp to skala aktywności geomagnetycznej od 0 do 9. Im wyższa wartość, tym dalej od biegunów widać zorzę.
W bezchmurne, ciemne noce, mniej więcej między 21:00 a 2:00 czasu lokalnego, od jesieni do wczesnej wiosny. W okolicach równonocy burze są częstsze.
Owal na żywo opiera się na modelu NOAA OVATION i odświeża się mniej więcej co 5 minut. Jest wiarygodny na około 30–90 minut; kilkudniowe prognozy Kp są mniej pewne.
Blisko bieguna, w miejscach takich jak Tromsø, Abisko, Fairbanks czy Yellowknife, pod ciemnym niebem wystarczy nawet Kp 1–2. Islandia i fińska Laponia zwykle wymagają Kp 2–3, Szkocja około Kp 5, a północ USA Kp 6–7. Karty miejsc powyżej pokazują prawdopodobieństwo na żywo dla każdego z nich.
Tak. Zorza południowa (aurora australis) tworzy lustrzany owal wokół Antarktydy. Można ją zobaczyć z południa Tasmanii, Wyspy Południowej w Nowej Zelandii, Patagonii i Falklandów. Dotknij na mapie przycisku półkuli południowej, aby zobaczyć ją na żywo.
Nie. Wiatr słoneczny potrzebuje około 20–60 minut, by dotrzeć z satelity na Ziemię, więc prognozy na najbliższe godziny są dość wiarygodne, a te na kilka dni naprzód znacznie mniej pewne. Chmury i światło Księżyca mogą też ukryć świetny pokaz. Traktuj procent jako szansę, a nie obietnicę.
AuroraLive łączy dane Space Weather Prediction Center NOAA z lokalnymi prognozami zachmurzenia i ciemności, dzięki czemu widzisz, gdzie jest zorza, jak jest silna i czy naprawdę zobaczysz ją ze swojego miejsca. Działa dla zorzy północnej i południowej.